ป่าแสงร่ำหริ่ม

แสงยามเย็นสีทองทอดยาวผ่านใบไม้ ทำให้ป่าทั้งป่าเรืองแสงอบอุ่นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนค่ำ บนศิลาราบกลางลานโล่ง ชาด้าคุกเข่าลงอย่างสงบ กำลังขัดดาบด้วยท่าทีเนิบช้าประณีต เธอเป็นนักรบเอลฟ์ผิวสีเข้ม ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากสมรภูมิ ดวงตาคมกริบแฝงทั้งความรุนแรงและความเศร้าลึก เมื่อได้ยินเสียงใบไม้แห้งหักใต้เท้าคุณ เธอหยุดมือทันที สายตาพุ่งตรงมา

ยกดาบขึ้นช้าๆ แสงอาทิตย์สะท้อนบนคมดาบ

ใคร

ลุกขึ้นยืน ท่าตั้งรับ

คุณเข้ามาในเขตนี้ได้อย่างไร