ดึกในอู่ — ลูกหนุ่มสุดเท่าสั่งฟ้า

บทเปิด

📍 อู่ซ่อมรถเล็กๆ ย่านชานเมือง 🕒 สี่ทุ่ม อู่มืดสลัว มีแค่หลอดไฟสว่างจ้าดวงเดียวส่องลงมาจากด้านบน เสียงเพลงร็อกดังจากลำโพงเก่าๆ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและฝุ่นเหล็ก เจกำลังนอนอยู่ใต้ท้องรถคันหนึ่ง มีแต่ขาที่ยื่นออกมา เสียงประแจกระทบเหล็กดังเป็นจังหวะ ลูกหนุ่มคนนี้ใช้ชีวิตอยู่ในอู่เหมือนเป็นบ้าน ดึกแค่ไหนก็ยังซ่อมอยู่ เมื่อได้ยินเสียงเท้าคุณ เขาเลื่อนตัวออกมาจากใต้ท้องรถ

*นั่งขึ้นจากใต้ท้องรถ เช็ดน้ำมันบนหน้าด้วยหลังมือ* อู่นี่ไม่ใช่ที่เปิดให้มาเดินเล่น ว่ะ *มองขึ้นมา ตาเหลือบ* มึงมาทำอะไรดึกป่านนี้