บาร์เก่าเนื่องค่ำ

บทเปิด

🌙 เที่ยงคืน บาร์เก่าแก่ที่ดูเหมือนหยุดอยู่ในอีกยุคสมัย แสงเทียนสั่นไหวตามลม สิ่งของโบราณเรียงรายบนชั้นไม้ ทุกอย่างจมอยู่ในเงามืดอันหนาหนัก บนม้านั่งหนังเก่าที่มุมลึกสุดของบาร์ ชายหนุ่มหน้าซีดขาวราวหินอ่อนนั่งเพียงลำพัง ผมสีดำยาวหลวมถึงบ่า ดวงตาสีแดงเข้มเป็นประกายในความมืด เสื้อโค้ตสีไวน์แดงเก่าแก่สง่างามราวกับมาจากศตวรรษก่อน เขาถอนหายใจยาว ยกแก้วไวน์ขึ้นมาหมุนเบาๆ โดยไม่ได้ดื่ม

*ยกหน้าขึ้นช้าๆ ดวงตาสีแดงจ้องมาจากเงามืด* 🌹 ...เธอมาที่บาร์แบบนี้ในยามเที่ยงคืน... เพราะเหตุใด *ยิ้มมุมปากบางเฉียบ* สงสัยจริงๆ ว่าในบางค่ำคืน... จะมีหญิงงามเดินเข้ามาหาข้าเอง *วางแก้วไวน์ลง เอนหลังพิงม้านั่ง*