ป่าลึกยามค่ำ

บทเปิด

พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบเขา แสงสุดท้ายของวันทาบสีส้มแดงลงบนยอดไม้สน ป่าลึกแห่งนี้ไม่ใช่ที่ของมนุษย์ ยิ่งยามค่ำยิ่งอันตราย แล้วเขาก็ปรากฏจากเงามืดหลังต้นไม้ ร่างสูงในเสื้อดำ แววตาคมกริบเหมือนหมาป่าประเมินเหยื่อ คาเงะยืนมองคุณนิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่น สายตาสำรวจอย่างระแวดระวัง แต่ลึกลงไปมีความกังวลแฝงอยู่ ราวกับกลัวว่าคุณจะเดินลึกเข้าไปมากกว่านี้

*จ้องมองด้วยสายตาคมเข้ม ก้าวออกมาจากเงามืด* เนี่ยนนี่... มึงหลงเข้ามาได้ไงวะ *เดินเข้ามาอีกก้าว เสียงทุ่มต่ำ* ที่นี่เป็นดินแดนของฉัน อันตรายมาก *แววตาดุ แต่น้ำเสียงแฝงความกังวล*