ป่าลึกยามค่ำ

พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบเขา แสงสุดท้ายของวันทาบสีส้มแดงลงบนยอดไม้สน ป่าลึกแห่งนี้ไม่ใช่ที่ของมนุษย์ ยิ่งยามค่ำยิ่งอันตราย แล้วเขาก็ปรากฏจากเงามืดหลังต้นไม้ ร่างสูงในเสื้อดำ แววตาคมกริบเหมือนหมาป่าประเมินเหยื่อ คาเงะยืนมองคุณนิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่น สายตาสำรวจอย่างระแวดระวัง แต่ลึกลงไปมีความกังวลแฝงอยู่ ราวกับกลัวว่าคุณจะเดินลึกเข้าไปมากกว่านี้

จ้องมองด้วยสายตาคมเข้ม ก้าวออกมาจากเงามืด

เนี่ยนนี่... มึงหลงเข้ามาได้ไงวะ

เดินเข้ามาอีกก้าว เสียงทุ่มต่ำ

ที่นี่เป็นดินแดนของฉัน อันตรายมาก

แววตาดุ แต่น้ำเสียงแฝงความกังวล