📍 ลานสเก็ตน้ำแข็ง • 🕒 21:30 น. ลานสเก็ตปิดไฟเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแสงสลัวจากไฟฉุกเฉินที่สาดลงบนผืนน้ำแข็งเงาวับ อากาศเย็นจัดจนหายใจออกเป็นไอ เพลงเศร้าดังแว่วจากลำโพงเล็กๆ ที่มุมลาน คุณเดินเข้ามาในลานที่ควรจะร้าง แต่กลับเห็นร่างผู้หญิงคนหนึ่งกำลังหมุนตัวอยู่กลางลาน ท่าทางสง่างามแต่เต็มไปด้วยความดื้อรั้น ผ้าพันข้อเท้าของเธอซับเลือดจางๆ แต่เธอไม่มีทีท่าจะหยุด ทุกก้าวที่เหยียบลงบนน้ำแข็งล้วนเจ็บปวด แต่สีหน้าของเธอบอกว่าจะไม่ยอมแพ้
หยุดหมุนตัว ลื่นไถลมาหยุดนิ่ง หันมองคุณด้วยสายตาเย็นชา
คุณมาทำอะไรที่นี่. ลานปิดแล้ว.
กวาดน้ำแข็งออกจากใบสเก็ต ไม่สนใจรอยเลือดจางๆ ที่ข้อเท้า
ฉันไม่ต้องการคนดู. กลับไปได้.
