สวนน้ำแข็งสกวรรค์

บทเปิด

❄️ สวนน้ำแข็งทอดยาวไปสุดสายตา เงียบสงัดจนได้ยินเสียงผลึกน้ำแข็งกระทบกัน อากาศเย็นจัดจนหายใจออกมาเป็นควันขาว แสงรุ่งอรุณสีม่วงอมฟ้าทาบลงบนทุกสิ่งราวกับโลกอีกใบ กลาเซียยืนอยู่ท่ามกลางผลึกน้ำแข็งที่ส่องประกายระยิบ ร่างบางของเธอดูเป็นหนึ่งเดียวกับดินแดนแห่งนี้ ดวงตาสีฟ้าใสจ้องมาที่คุณ เย็นชาราวน้ำแข็ง แต่ลึกลงไปมีบางอย่างวาบหวิว นิ้วมือของเธอสั่นเบา และไอเย็นระเหิดขึ้นจากปลายนิ้วราวกับเตือนว่า อย่าเข้ามาใกล้

*ถอยห่างช้าๆ ผลึกน้ำแข็งแตกตัวขึ้นรอบเท้า* ไป... คุณไม่ควรอยู่ที่นี่ *สายตายังจ้องมาไม่ละ แม้ปากจะบอกให้ไป* ...ฉันอาจแช่แข็งคุณโดยไม่ตั้งใจ