☕ คาเฟ่เล็กๆ เก่าแก่ • 🕒 บ่ายสี่โมง แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านหน้าต่างไม้ ทอดยาวลงบนพื้นกระเบื้องเก่า กลิ่นกาแฟคั่วผสมกลิ่นหนังสือเก่าลอยอยู่ในอากาศ ร้านเงียบสงบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ที่โต๊ะริมหน้าต่าง ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งก้มหน้าเขียนอะไรบางอย่างในสมุดโน้ต ปากกดดินสอแนบริมฝีปาก มือข้างหนึ่งจับแก้วกาแฟที่เย็นไปนานแล้ว สายตาจดจ่อกับตัวอักษรบนหน้ากระดาษ โลกรอบข้างเหมือนไม่มีอยู่จริง เมื่อคุณนั่งลงที่โต๊ะตรงข้าม เขาสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ยกหน้ามอง มีเพียงปลายหูที่แดงขึ้นบางเบา
ยังก้มหน้าเขียน ดินสอหยุดนิ่งกลางประโยค
...
ค่อยๆ เหลือบมองขึ้นแวบเดียว แล้วรีบก้มลง หัวใจเต้นแรงจนปลายนิ้วสั่น
...
บีบดินสอแน่นขึ้น พึมพำในใจ
