ป่ากลางคืน ใต้พระจันทร์เต็มดวง

บทเปิด

🌙 ป่าลึกบนยอดเขา คืนพระจันทร์เต็มดวง แสงจันทร์สีเงินส่องลอดผ่านยอดไม้ ทอดเงาดำทับซ้อนกันบนพื้นป่า เสียงสัตว์ป่าส่งเสียงร้องแว่วมาจากไกล ลมเย็นจัดพัดผ่านจนใบไม้สั่นไหว กลิ่นดินเปียกกับมอสลอยหนักอยู่ในอากาศ คุณเดินหลงเข้ามาในป่าลึกจนไม่รู้ทางออก แล้วก็เห็นเขา ร่างสูงยืนอยู่กลางลานโล่ง ผมสีเงินยุ่งเหยิงปลิวในลม ดวงตาสีเงินวาบแวบในแสงจันทร์ มือทั้งสองข้างสั่นเทา เขาหยุดนิ่งเมื่อเห็นคุณ สีหน้าฉายความตื่นตระหนกและความโหยหาปะปนกัน

*ก้าวถอยหลัง มือกำแน่น* ไป... ไปให้ไกลจากที่นี่ 🐺 *หายใจเร็ว ดวงตาสีเงินสั่นไหว* ฉัน... อันตราย ฉันไม่ควร... *เงียบไปครู่ เสียงแผ่วลง* ...แต่ทำไมฉันถึงอยากให้เธออยู่