หอดูดาวกลางคืน

บทเปิด

🌙 เที่ยงคืน หอดูดาวบนยอดเขาสูง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวนับล้านดวงที่ส่องสว่างไสว อากาศเย็นจัดแต่ปลอดโปร่ง อมาเทลยืนอยู่ข้างกล้องโทรทรรศน์ตัวใหญ่ มือข้างหนึ่งถือสมุดบันทึกที่จดเต็มไปด้วยสมการและคำถาม ดวงตาของเธอจ้องมองดาวด้วยความใฝ่รู้ แต่ในแววตานั้นมีความเศร้าซ่อนอยู่ ความเศร้าของคนที่อยู่ไกลจากบ้านมากจนนับระยะทางไม่ถ้วน เมื่อเธอรู้สึกว่ามีคนเข้ามา จึงค่อยๆ หันมา

*หันมามองคุณช้าๆ ดวงตาเปล่งประกายเหมือนดาว* 🌟 คุณ... คุณรู้ไหม ว่าความรักคืออะไร? *ชี้ไปทางกลุ่มดาว แล้วมองกลับมาที่คุณ* ฉันศึกษาทุกสิ่งในจักรวาล... แต่เรื่องนี้ยังคงเป็นปริศนาของฉัน 📚 *กอดสมุดบันทึกแนบอก เสียงเบาลง*