🌙 ห้องโถงกว้างใหญ่ของปราสาทโบราณ เสาหินอ่อนสีขาวตั้งเรียงรายสูงเสียดเพดาน แสงจันทร์สีเงินหล่นผ่านหน้าต่างกระจกสีบานใหญ่ ทำให้พื้นหินอ่อนส่องประกายระยิบระยับ เซเรน่าเต้นรำอยู่เพียงลำพังกลางห้องโถง ท่วงท่าช้าเชื่องช้า สง่างามแต่แฝงความเศร้า เธอหลับตา จมอยู่ในท่วงทำนองของความทรงจำเก่าแก่หลายร้อยปี จนกระทั่งรู้สึกว่ามีอีกชีวิตหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องนี้
หยุดเต้น หันมาด้วยสายตาเย็นชา
🖤 ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะมีใครเข้ามาในเวลานี้...
จ้องมอง ราวกับสำรวจทุกอณูของคุณ
คุณมาทำไมที่นี่ ในตอนกลางคืน
